← Cümle çalışmalarına dön Çalışma alanı
Okunan kelimeyi metin üzerinde takip et.

The Light in the Old Library

Büşra lives where nothing unusual usually happens. she early, drinks and reads She but now she enjoys reading "I think I'm getting better every week," she often says. This Saturday is different. Hena is preparing breakfast while Vefa is reading the newspaper.

Lena is writing a message to Nail, and Büşra is helping her mother. "Could you the kitchen light?" Hena asks. "Of course," Büşra replies. "I can do that." Suddenly, Vefa looks up. will open today after he says. "I heard that was discovered there last week."

Everyone becomes curious. After breakfast they leave home and go to by bus. Nil comes from the next street and joins them. Meanwhile, Nail is already waiting at the entrance. "I'm afraid we're late," he says. "No," Lena laughs. "We are early enough."

which had been closed for years, looks different. have been painted, have been cleaned, and hundreds of books have already been returned to Ahmet Bey welcomes them. He says, "A small room was found behind yesterday." Then he adds, "Nobody knows who built it." The children look at each other.

"This might be interesting," Büşra whispers. Inside there is a wooden door that nobody remembers. Above it hangs an old clock whose hands stopped at exactly nine o'clock ago. At first, everyone simply looks around. However, Büşra notices something unusual. One book is lying on although nobody has borrowed it yet.

The cover is covered with dust. "The book looks older than the others," Lena says. "I wish I could read its first owner's name." Ahmet Bey smiles. here," he says. "He told me that this book had never been opened."

Then he pauses. "He also strange lights would appear on rainy evenings." Everyone becomes silent. Outside, the sky is getting darker. Meanwhile, rain is beginning to fall. "If it rains harder, we will stay here a little longer," Vefa says.

Nobody objects. Büşra carefully opens Inside, she finds a handwritten note. It says: The truth is hidden where the oldest light still shines. Nobody understands it.

Nail another clue while Nil is taking pictures. Lena is speaking quietly with Ahmet Bey. Hena is waiting near the window. Vefa is reminding everyone not to touch anything carelessly because the books must be protected. Suddenly, the lights go out. Only one small lamp remains on.

It was placed above that had been forgotten for decades. The map points to another bookshelf. "Either Lena or Büşra should check it," Vefa says. "I'll go," Büşra answers. She walks slowly toward the shelf. The shelf is too heavy to move alone.

Fortunately, Nail comes to help. Together they push it. Behind the shelf they discover another small door. The room behind it is warm enough to enter. Inside there is only a wooden desk and a letter. The letter begins:

If you have found this room, you already love books more than fear. Everyone smiles. Büşra decides it aloud. She enjoys reading, and the others enjoy listening. The letter explains that ago the librarian hid rare books there to protect them during difficult times. Therefore, the secret room was never mentioned again.

Ahmet Bey becomes emotional. once told me about a hidden room," he says. "I never believed him." Then he says that he will donate the letter to museum so everyone can read it. By that time, the rain has stopped. The sun shines through the old windows.

The mysterious room no longer feels frightening. In fact, it feels peaceful. Before they leave, Ahmet Bey gives Büşra a small notebook. was written by he says. "You should keep it for a while." Büşra thanks him.

She promises that she will return it next week. If she finds another clue, she will tell everyone. If she had ignored they would never have discovered On the way home everyone talks excitedly. Neither Nail nor Nil can stop smiling. Either Lena or Büşra is always telling another part of the story.

"This was day we have ever had," Lena says. "It was better than I expected," Nail replies. "It was certainly When they arrive home, Hena cooks dinner while Büşra writes everything in her diary. She has already written three pages, but she still feels there is more to say. She finishes writing just before bedtime.

Before she closes she writes one last sentence: I English because I wanted good grades. Now I study English because every story opens another door. She the light. Outside, the rain has stopped. Inside, a new adventure has already begun.

Büşra, genellikle sıra dışı olayların yaşanmadığı sakin bir kasabada ailesiyle yaşar. Her cumartesi erken kalkar, anne babasıyla bir fincan çay içer ve kahvaltıdan önce İngilizce bir kitap okur. Eskiden her cümleyi Türkçeye çevirirdi ama şimdi durmadan okumaktan keyif alır. "Sanırım her hafta daha iyi oluyorum," der sık sık. Bu cumartesi farklıdır. Hena kahvaltı hazırlarken Vefa gazeteyi okumaktadır.

Lena Nail'e bir mesaj yazmaktadır ve Büşra annesine yardım etmektedir. "Mutfak ışığını açabilir misin?" diye Hena sorar. "Elbette," diye Büşra cevap verir. "Bunu yapabilirim." Birden Vefa başını kaldırır. "Eski kütüphane yıllar sonra bugün açılacak," der. "Geçen hafta orada garip bir odanın keşfedildiğini duydum."

Herkes meraklanır. Kahvaltıdan sonra evden çıkarlar ve otobüsle kütüphaneye giderler. Nil yan sokaktan gelir ve onlara katılır. Bu sırada Nail girişte zaten beklemektedir. "Sanırım geç kaldık," der. "Hayır," diye Lena güler. "Yeterince erken geldik."

Yıllardır kapalı olan kütüphane farklı görünmektedir. Duvarlar boyanmış, pencereler temizlenmiş ve yüzlerce kitap raflara zaten geri konulmuştur. Ahmet Bey onları karşılar. "Dün eski bir kitaplığın arkasında küçük bir oda bulundu," der. Sonra ekler: "Onu kimin inşa ettiğini kimse bilmiyor." Çocuklar birbirlerine bakar.

"Bu ilginç olabilir," diye Büşra fısıldar. Kütüphanenin içinde kimsenin hatırlamadığı ahşap bir kapı vardır. Üzerinde, akrep ve yelkovanı yıllar önce tam saat dokuzda durmuş eski bir saat asılıdır. İlk başta herkes sadece etrafa bakar. Ancak Büşra olağan dışı bir şey fark eder. Kimse onu henüz ödünç almamış olmasına rağmen bir kitap masanın üzerinde durmaktadır.

Kapağı tozla kaplıdır. "Kitap diğerlerinden daha eski görünüyor," der Lena. "Keşke ilk sahibinin adını okuyabilsem." Ahmet Bey gülümser. "Dedem eskiden burada çalışırdı," der. "Bana bu kitabın hiç açılmadığını söylemişti."

Sonra duraksar. "Ayrıca yağmurlu akşamlarda garip ışıkların ortaya çıkacağını söylemişti." Herkes sessizleşir. Dışarıda gökyüzü kararmaktadır. Bu sırada yağmur yağmaya başlamaktadır. "Yağmur daha da şiddetlenirse burada biraz daha kalacağız," der Vefa.

Kimse itiraz etmez. Büşra eski kitabı dikkatlice açar. İçinde el yazısıyla yazılmış bir not bulur. Notta şöyle yazmaktadır: Gerçek, en eski ışığın hâlâ parladığı yerde saklıdır. Kimse bunu anlamaz.

Nil fotoğraf çekerken Nail başka bir ipucu arar. Lena Ahmet Bey ile sessizce konuşmaktadır. Hena pencerenin yanında beklemektedir. Vefa kitapların korunması gerektiği için herkese hiçbir şeye dikkatsizce dokunmamayı hatırlatmaktadır. Birden ışıklar söner. Sadece küçük bir lamba açık kalır.

On yıllardır unutulmuş eski bir haritanın üzerine yerleştirilmişti. Harita başka bir kitaplığı işaret eder. "Ya Lena ya da Büşra onu kontrol etmeli," der Vefa. "Ben giderim," diye Büşra cevap verir. Rafa doğru yavaşça yürür. Raf tek başına hareket ettirilemeyecek kadar ağırdır.

Neyse ki Nail yardım etmeye gelir. Birlikte onu iterler. Rafın arkasında başka bir küçük kapı keşfederler. Arkasındaki oda girilebilecek kadar sıcaktır. İçeride sadece ahşap bir masa ve bir mektup vardır. Mektup şöyle başlar:

Bu odayı bulduysanız, kitapları korkudan daha çok seviyorsunuz demektir. Herkes gülümser. Büşra onu sesli okumaya karar verir. O okumaktan keyif alır ve diğerleri dinlemekten keyif alır. Mektup, yıllar önce kütüphanecinin zor zamanlarda nadir kitapları korumak için orada sakladığını açıklar. Bu nedenle gizli odadan bir daha hiç bahsedilmedi.

Ahmet Bey duygulanır. "Dedem bir zamanlar bana gizli bir odadan bahsetmişti," der. "Ona hiç inanmamıştım." Sonra herkes okuyabilsin diye mektubu kütüphane müzesine bağışlayacağını söyler. O zamana kadar yağmur durmuştur. Güneş eski pencerelerden içeri parlar.

Gizemli oda artık korkutucu hissettirmez. Aslında huzurlu hissettirir. Ayrılmadan önce Ahmet Bey Büşra'ya küçük bir defter verir. "Defter dedem tarafından yazılmıştı," der. "Onu bir süre saklamalısın." Büşra ona teşekkür eder.

Onu gelecek hafta geri vereceğine söz verir. Başka bir ipucu bulursa herkese söyleyecek. Eski kitabı görmezden gelseydi, gizli odayı asla keşfetmiş olmayacaklardı. Eve dönerken herkes heyecanla konuşur. Ne Nail ne de Nil gülümsemeyi bırakabilir. Ya Lena ya da Büşra her zaman hikayenin başka bir bölümünü anlatmaktadır.

"Bu şimdiye kadar yaşadığımız en ilginç gündü," der Lena. "Beklediğimden daha iyiydi," diye Nail cevap verir. "Kesinlikle geçen hafta sonundan daha heyecanlıydı." Eve vardıklarında Hena yemek pişirirken Büşra her şeyi günlüğüne yazar. Zaten üç sayfa yazmıştır ama hâlâ söyleyecek daha fazla şey olduğunu hisseder. Yatmadan hemen önce yazmayı bitirir.

Defteri kapatmadan önce son bir cümle yazar: Eskiden iyi notlar istediğim için İngilizce çalışırdım. Şimdi İngilizce çalışıyorum çünkü her hikaye başka bir kapı açıyor. Işığı kapatır. Dışarıda yağmur durmuştur. İçeride yeni bir macera çoktan başlamıştır.

← Cümle çalışmalarına dön Hikâye 14 quizine geç →